Wieża widokowa Woldberg

DLACZEGO WARTO?

Co czeka na miejscu.

Uitkijktoren Woldberg koło Steenwijk to jeden z tych punktów widokowych, gdzie sama wieża i naturalna wysokość terenu świetnie się uzupełniają. Konstrukcja ma około 24 metrów wysokości, a stoi dodatkowo na Woldberg – wzniesieniu sięgającym około 25–26 metrów ponad otaczający krajobraz. W efekcie po wejściu na górę znajduje się mniej więcej 50 metrów ponad niżej położonymi terenami, co w tej części Holandii daje naprawdę szeroką panoramę.

Na platformę prowadzi 131 stopni. Sama wieża jest smukła i bardzo otwarta. Składa się z sześciu zielonych podpór ustawionych w dwóch trójkątnych układach, pomiędzy którymi poprowadzono stalowe schody i niewielkie podesty. Na samej górze znajduje się trójkątna platforma widokowa. Projekt przygotował architekt Paul Ruiter, a obiekt oddano do użytku w 2008 roku.

Największą ciekawostką jest panorama obejmująca przy dobrej pogodzie aż cztery prowincje. Na południu i wschodzie rozciąga się Overijssel ze Steenwijk oraz otaczającymi je polami i lasami. Dalej można wypatrzyć zabudowę Zwolle. W stronę północną pojawia się Drenthe, a przy dobrej widoczności rozpoznawalne są obiekty w rejonie Diever. Jeszcze dalej na północny zachód można wypatrzyć Abe Lenstra Stadion w Heerenveen, czyli już Friesland. W przeciwnym kierunku widoczna bywa wieża w Emmeloord położonym we Flevolandzie.

Nie znaczy to oczywiście, że wszystkie te miejsca widać wyraźnie gołym okiem przy każdej pogodzie. Przy lekkiej mgle albo wilgotnym powietrzu horyzont szybko się skraca. W pogodny, chłodniejszy dzień z dobrą przejrzystością lornetka zdecydowanie się przydaje.

Sama Woldberg jest fragmentem wału morenowego utworzonego podczas epoki lodowcowej. Około 150 tysięcy lat temu lądolód napierający z północy spiętrzał piasek, żwir i starsze warstwy gruntu. Po jego ustąpieniu pozostał pofałdowany teren, który mocno odcina się od płaskich łąk wokół Steenwijk. To właśnie dlatego spacer tutaj miejscami przypomina bardziej wschodnią Holandię niż typowy płaski krajobraz Overijssel.

W okolicy znajdziecie nawet holle wegen, czyli zagłębione drogi i ścieżki powstałe przez wieloletnie spływanie wody oraz użytkowanie terenu. Takie formy kojarzą się głównie z Limburgią, ale na Woldberg również są dobrze widoczne.

Na samym wzgórzu punkt obserwacyjny istniał dużo wcześniej niż obecna wieża. W pierwszej połowie XX wieku znajdował się tutaj drewniany belweder, a później stanęła stalowa wieża przeciwpożarowa Overijsselse Bosbrandweer. Służyła do obserwowania lasów i możliwie szybkiego wykrywania dymu. Z czasem konstrukcja zaczęła jednak niszczeć i w 1985 roku została rozebrana.

Kiedy pojawił się pomysł budowy nowej wieży, początkowo planowano ustawić ją dokładnie w miejscu poprzedniczki. Okazało się jednak, że przez dziesięciolecia drzewa urosły tak wysoko, że panorama zostałaby w dużej mierze zasłonięta. Dlatego nowy punkt ustawiono około pół kilometra dalej, na skraju lasu, gdzie otwarta przestrzeń zapewnia znacznie lepszy widok.

I rzeczywiście z platformy świetnie widać nie tylko odległe miejscowości, ale też układ samego krajobrazu. Poniżej rozciągają się pola poprzecinane houtwallen, czyli długimi pasami drzew i krzewów oddzielającymi parcele. Dawniej pełniły funkcję naturalnych ogrodzeń, dziś są ważnymi korytarzami dla zwierząt i roślin. Z góry bardzo dobrze widać, jak tworzą zieloną sieć pomiędzy lasami i łąkami.

Woldberg jest częścią większego obszaru Steenwijkerwold, zarządzanego przez Staatsbosbeheer. Krajobraz jest tutaj bardzo urozmaicony: stare aleje drzew, lasy liściaste i iglaste, niewielkie polany oraz pofałdowany teren. Kawałek dalej leży także Landgoed De Eese, gdzie zachowało się osiem prehistorycznych kurhanów.

Najprostsza trasa prowadząca przez wieżę ma około 4 kilometrów i jest oznaczona żółtymi znakami. To dobry wybór, jeśli chcecie połączyć punkt widokowy z krótkim spacerem po lesie. Można też zrobić znacznie dłuższą trasę – przez Woldberg prowadzą warianty spacerów mające około 9, 14, a nawet 17 kilometrów.

W pobliżu działa Tuk’s T-huis, niewielka herbaciarnia i punkt informacyjny. To dobry punkt startowy albo miejsce na przerwę po zejściu z wieży. Okolica jest też popularna wśród rowerzystów i osób korzystających z tras MTB.