Park Narodowy Dwingelderveld

DLACZEGO WARTO?

Co czeka na miejscu.

Nationaal Park Dwingelderveld to jeden z tych parków, gdzie warto przyjechać przede wszystkim po przestrzeń i porządny spacer. Zamiast jednej atrakcji do zaliczenia są tutaj rozległe wrzosowiska, lasy, mokradła, piaszczyste ścieżki i niewielkie jeziorka rozsiane po całym terenie.

Dwingelderveld jest największym zwartym obszarem mokrych wrzosowisk w Europie Zachodniej. Krajobraz tworzą suche piaszczyste wzniesienia i niższe, podmokłe fragmenty, w których zatrzymuje się woda. Dzięki temu podczas jednej trasy można przejść przez zupełnie suche wrzosowisko, kawałek lasu, a chwilę później znaleźć się przy torfowisku albo niewielkim vennen.

Najładniej jest tutaj pod koniec lata, kiedy duże fragmenty wrzosowisk robią się fioletowe. Ale Dwingelderveld nie jest miejscem tylko na kilka tygodni w roku. Jesienią dochodzą kolory lasu i mgły nad wodą, a poza sezonem park potrafi być naprawdę spokojny.

Tras spacerowych jest mnóstwo. W całym Dwingelderveld wyznaczono prawie 60 kilometrów oznakowanych lub opisanych pętli. Dobrym punktem startowym jest Bezoekerscentrum Dwingelderveld przy Ruinen. Bezpośrednio stamtąd ruszają między innymi trasy mające około 4, 7 i 13 kilometrów, więc można wybrać szybki spacer albo zostać w parku znacznie dłużej.

Jest też Familiepad Noordenveld, łatwa trasa o długości około 2,5 km prowadząca przez otwarty krajobraz Dwingelderveld. Ścieżkę przygotowano również z myślą o osobach poruszających się na wózkach, więc nie każda wycieczka tutaj musi oznaczać błoto i leśne wertepy.

Jeśli chcecie zobaczyć bardziej podmokłą stronę parku, ciekawa jest Koelevaartsveenroute – 6,5 km. Prowadzi obok niewielkich zbiorników i dawnego terenu torfowego, gdzie przyroda stopniowo odzyskuje swój dawny charakter.

Po Dwingelderveld wędrują również dwa stada owiec z pasterzami. Nie są tutaj tylko dla zdjęć – wypas pomaga utrzymywać otwarte wrzosowiska i ogranicza zarastanie ich drzewami oraz krzewami. Jeśli traficie na stado podczas spaceru, spokojny krajobraz Drenthe dostaje wtedy jeszcze trochę więcej klimatu.

A pomiędzy wrzosowiskami stoi coś, czego raczej nikt nie spodziewa się w środku parku narodowego – ogromny radioteleskop Dwingeloo.

Talerz o średnicy 25 metrów stoi przy skraju wrzosowiska i można zobaczyć go podczas jednej z tras. Kiedy uruchomiono go w 1956 roku, był największym radioteleskopem na świecie. Dzisiaj ta wielka antena pośrodku natury jest jednym z najbardziej charakterystycznych punktów Dwingelderveld.

Park dobrze nadaje się również na rower. Przecina go wiele kilometrów ścieżek, a jedna z głównych tras rowerowych ma około 30 km i prowadzi między innymi obok Holtveen, radioteleskopu i miejsc do obserwacji ptaków.

Z psem można przyjechać, na trasach Natuurmonumenten obowiązuje prowadzenie psa na smyczy i trzymanie się ścieżek. Warto przy tym zwracać uwagę na aktualne komunikaty zarządców terenu – w Dwingelderveld występują wilki i w przeszłości czasowo wydawano dodatkowe zalecenia dotyczące spacerów z psami. Takie zalecenie zostało wycofane w marcu 2026 roku.

Dwingelderveld najlepiej pasuje na dzień, kiedy nie potrzebujecie konkretnego celu co kilometr. Wybieracie trasę, ruszacie przez wrzosowiska i las, po drodze mijacie mokradła, owce i niewielkie jeziora, a przez długie fragmenty przed sobą macie po prostu otwartą przestrzeń.

I właśnie z tego Dwingelderveld jest najbardziej znane – z ogromnego, spokojnego krajobrazu, którego w Holandii zostało już naprawdę niewiele.