Wieża widokowa De Zuidkaap

DLACZEGO WARTO?

Co czeka na miejscu.

Uitkijktoren De Zuidkaap koło Kerkwerve stoi w samym środku jednego z najciekawszych przyrodniczo fragmentów południowej części Schouwen-Duiveland. Sama wieża ma około 11 metrów wysokości, więc nie jest gigantyczną konstrukcją, ale w płaskim krajobrazie Zeelandii spokojnie wystarcza, żeby zobaczyć daleko ponad mokradłami, płytkimi zbiornikami i kreekami Plan Tureluur. Z góry najlepiej widać, jak dużo wody i otwartej przestrzeni znajduje się w tej części wyspy.

Wieża ma prostą, drewnianą konstrukcję z kilkoma poziomami i zwęża się ku górze. Nie jest przesadnie wysoka, ale dzięki temu wejście jest szybkie i nie wymaga wielkiej wspinaczki. Najwyższa platforma daje szeroki widok na otaczające mokradła, a przy dobrej pogodzie można długo obserwować ptaki krążące nad wodą i odpoczywające na błotnistych wysepkach.

Największym atutem jest jednak samo Plan Tureluur. To ogromny projekt przyrodniczy na południowym wybrzeżu Schouwen-Duiveland, który powstał w dużej mierze na terenach wcześniej wykorzystywanych rolniczo. Zamiast utrzymywać je jako suche pola, stopniowo oddano je wodzie i przyrodzie. Powstały płytkie zbiorniki, błotniste brzegi, kreki i słone łąki, które szybko zaczęły przyciągać tysiące ptaków.

Dzisiaj to jedno z najlepszych miejsc na całej wyspie do obserwacji ptactwa. Można spotkać tutaj tureluury, szablodzioby, rycyki, warzęchy, gęsi, mewy i wiele innych gatunków. Przy niskiej wodzie ptaki schodzą na odsłonięte płycizny, gdzie szukają jedzenia, a przy wyższym poziomie wody przenoszą się na wysepki i wyżej położone fragmenty terenu. Z wieży można obserwować cały ten ruch bez wchodzenia w najbardziej wrażliwe części rezerwatu.

Warto przyjechać tutaj szczególnie pod koniec lata i we wrześniu. Wtedy zeekraal, czyli soliród, zaczyna przybierać intensywnie czerwone i purpurowe kolory. Na tle wody i zielonych trzcin daje to bardzo charakterystyczny krajobraz, który wygląda zupełnie inaczej niż wiosną czy latem.

Sama okolica jest dość mokra, więc trzeba liczyć się z tym, że dojście po deszczu może być błotniste. Wieża jest dostępna tylko pieszo lub rowerem, a ostatni fragment prowadzi nieutwardzoną ścieżką i drewnianym mostkiem przez teren mokradłowy. Przy gorszej pogodzie kalosze albo porządne buty terenowe będą dużo lepszym wyborem niż lekkie miejskie buty.

De Zuidkaap powstała dzięki wsparciu finansowemu pochodzącemu ze spuścizny Rykela ten Kate, znanego lokalnego fotografa przyrody i miłośnika Schouwen-Duiveland. Był związany z ochroną przyrody w regionie i należał do grona osób, które mocno działały na rzecz zachowania miejscowych terenów przyrodniczych. Niedaleko wieży znajduje się również kamień upamiętniający jego działalność.

Najlepiej nie kończyć wizyty na samej wieży. Wokół Plan Tureluur biegnie kilka tras pieszych i rowerowych, a niedaleko znajdują się także Flaauwers Inlaag i Wevers Inlaag. To kolejne płytkie, słone zbiorniki i łąki wykorzystywane przez ogromne ilości ptaków. Przy dobrej pogodzie spokojnie można zrobić z tego większą pętlę i połączyć kilka punktów obserwacyjnych.

Kawałek dalej na zachód znajduje się Schelphoek, gdzie można zobaczyć ślady katastrofalnej powodzi z 1953 roku i wejść na kolejną wieżę widokową. Jeszcze dalej w stronę Burgh-Haamstede jest De Plompe Toren, więc na południowym wybrzeżu Schouwen-Duiveland można spokojnie ułożyć całą trasę opartą na punktach widokowych, wodzie i historii walki z morzem.