Wieża widokowa D’n Einder

DLACZEGO WARTO?

Co czeka na miejscu.

Uitkijktoren D’n Einder koło Riethoven to jedna z nowszych wież widokowych w Noord-Brabant. Została otwarta w 2024 roku i od razu wyróżniła się wyglądem. Zamiast klasycznej konstrukcji na czterech słupach ma bardziej zamkniętą, rzeźbiarską formę z dużymi wycięciami w drewnianych ścianach. W środku prowadzą stalowe spiralne schody, a na kolejnych wysokościach pojawiają się otwory, przez które stopniowo odsłania się krajobraz Einderheide, Riethoven i okolicznych Kempen.

Wieża ma około 26 metrów wysokości i stoi na skraju Einderheide. Jej konstrukcję wykonano głównie z drewna daglezjowego i sosnowego. Duże zakrzywione wycięcia sprawiają, że z jednej strony wygląda dość masywnie, a z drugiej nie jest pełną, zamkniętą bryłą. W zależności od miejsca, z którego się na nią patrzy, widać przez nią niebo, drzewa albo fragmenty schodów biegnących wewnątrz.

Samo wejście jest częścią atrakcji. Zamiast wspinać się po prostych schodach bez żadnego widoku, idzie się po stalowej spirali, a na kolejnych poziomach otwierają się inne perspektywy na las. Jeśli ktoś nie chce albo nie może wejść na samą górę, już wcześniej można zatrzymać się przy jednym z otworów i spojrzeć na okolicę.

Ze szczytu widać przede wszystkim Einderheide, Riethoven, Dommelen i rozległe tereny Kempen. Przy dobrej przejrzystości można patrzeć także w stronę Eindhoven, a nawet wypatrzyć charakterystyczne wysokie obiekty związane z kompleksem ASML. Nie jest to panorama miejska jak z wieżowca, tylko raczej szeroki widok na lasy, pola i niewielkie miejscowości rozsiane po południowej Brabancji.

Ciekawy jest też dodatkowy pomysł związany z dostępnością. Na górze zamontowano kamerę 360 stopni, dzięki której osoby, które nie mogą pokonać spiralnych schodów, mogą obejrzeć panoramę z poziomu ziemi. Nie zastępuje to oczywiście samego wejścia, ale jest dość fajnym rozwiązaniem przy wieży, która nie ma windy.

D’n Einder ma też drugą, mniej widoczną funkcję. Konstrukcja została zaprojektowana tak, żeby służyć również nietoperzom. Pod wieżą powstała specjalna piwnica dla tych zwierząt, a na różnych wysokościach przygotowano dodatkowe miejsca schronienia. Dzięki temu wieża nie jest wyłącznie punktem dla turystów, ale również częścią projektu przyrodniczego.

Całość powstała przy okazji zmian związanych z nową trasą N69, zwaną Westparallel. Budowa drogi mocno zmieniła krajobraz w tej części Kempen, dlatego równolegle realizowano projekty mające ponownie połączyć teren i stworzyć nowe miejsca do spacerowania. D’n Einder jest jednym z najbardziej widocznych efektów tych prac.

Wokół N69 pojawiło się też kilkanaście nietypowych betonowych obiektów nazywanych breuklijnbanken. Ich forma odnosi się do Feldbissbreuk, czyli uskoku geologicznego przebiegającego przez tę część Brabant. Linia ciągnie się od Niemiec przez Limburgię i Belgię, a dalej wchodzi w Noord-Brabant. Na co dzień uskoku praktycznie nie widać w krajobrazie, ale właśnie te betonowe konstrukcje mają przypominać o jego obecności.

Na każdym z takich obiektów znajduje się również fragment tekstu autorstwa Elianne van Elderen. Poszczególne zdania połączone razem tworzą jeden większy utwór rozciągnięty po całym krajobrazie. Sama wieża także została włączona w ten projekt, dzięki czemu nie jest zupełnie oderwaną atrakcją postawioną przy nowej drodze.

Od 2026 roku D’n Einder leży także przy trasie Kronkelpad Einderheide. To krótka pętla mająca około 2 kilometrów, prowadząca przez okoliczny teren i pokazująca przyrodę oraz elementy nowego krajobrazu stworzonego wokół N69. Trasę można spokojnie połączyć z samym wejściem na wieżę i zrobić z tego krótki spacer zamiast szybkiego podjazdu na kilka minut.

Jeśli chcecie przejść więcej, okolice Riethoven mają sporą sieć tras pieszych i rowerowych przez lasy, pola i niewielkie natuurgebieden. Niedaleko znajdują się także Grootmeer, Vlasrootvennen i kolejne tereny Kempen, więc D’n Einder dobrze sprawdza się jako jeden punkt większej trasy.