Wieża widokowa Reiderwolde

DLACZEGO WARTO?

Co czeka na miejscu.

Uitkijktoren Reiderwolde w Blauwestad nie jest wysoka – ma około 7,2 metra – ale stoi w miejscu, gdzie teren sam pomaga zrobić widok. Wieżę ustawiono na wzgórzu w południowej części natuurgebied Reiderwolde, na starym polodowcowym wyniesieniu. Dzięki temu z platformy można spojrzeć ponad drzewa i zobaczyć sporą część Oldambt, w tym Oldambtmeer, Blauwestad, Winschoten, Finsterwolde i Beerta, a przy dobrej przejrzystości także wiatraki stojące już po niemieckiej stronie granicy.

Sama konstrukcja jest łatwa do rozpoznania. Ma charakterystyczny ceglasto-czerwony kolor i z daleka mocno odcina się od zieleni. Nie jest to klasyczna drewniana wieża ukryta gdzieś głęboko w lesie, tylko wyraźny punkt orientacyjny całego Reiderwolde. Jadąc w stronę Blauwestad od A7 można ją zauważyć jeszcze zanim dotrze się na miejsce.

Najciekawsze jest jednak to, że krajobraz wokół wieży w dużej części powstał dopiero w XXI wieku. Reiderwolde ma około 200 hektarów i zostało urządzone jako nowy obszar przyrodniczy w 2008 roku. Wcześniej dominowało tu normalne rolnictwo: uprawiano między innymi ziemniaki, kukurydzę i zboże. Później teren zaczęto stopniowo przekształcać w mozaikę lasów, łąk, mokradeł, trzcinowisk, oczek wodnych i bardziej dzikich fragmentów.

Nie oznacza to jednak, że wszystko tutaj jest sztuczne. Pod nowym krajobrazem kryje się bardzo stara geologia. Reiderwolde leży na drumlinie, czyli podłużnym wzgórzu uformowanym przez lądolód. To rzadziej spotykany w Holandii typ rzeźby terenu i właśnie tutaj zachował się wyjątkowo dobrze. Najwyższy punkt drumlinu sięga około 5,8 metra powyżej NAP, podczas gdy niższe fragmenty terenu schodzą mniej więcej metr poniżej poziomu odniesienia.

Na naturalnym wyniesieniu dodatkowo utworzono wzgórze, dzięki czemu miejsce z wieżą stało się najwyższym punktem w tej części krajobrazu. W płaskim Groningen nawet kilka metrów różnicy robi ogromną robotę. Nie potrzeba tutaj 30-metrowej konstrukcji, żeby spojrzeć daleko ponad pola i wodę.

Z góry dobrze widać też kontrast pomiędzy starym Oldambt a nową Blauwestad. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu dużego jeziora, które dziś dominuje w panoramie, po prostu tutaj nie było. Oldambtmeer zostało utworzone w ramach wielkiego projektu przebudowy regionu, a wokół wody zaczęły powstawać nowe dzielnice mieszkalne i tereny rekreacyjne. Z wieży można więc oglądać krajobraz, który w stosunkowo krótkim czasie został całkowicie przekształcony.

W kierunku Winschoten widać bardziej miejski fragment panoramy, natomiast dalej pojawiają się szerokie pola charakterystyczne dla Oldambt. Region przez długi czas był jednym z najważniejszych obszarów rolniczych Groningen i słynął przede wszystkim z ogromnych pól zbóż. Latem złote pola potrafią wyglądać z wieży naprawdę dobrze, szczególnie w połączeniu z niebieską taflą Oldambtmeer.

Reiderwolde jest jednak nie tylko punktem widokowym. Wokół przygotowano sieć tras pieszych, rowerowych i konnych, więc wieżę najlepiej potraktować jako jeden z przystanków większego spaceru. Po drodze przechodzi się przez bardzo różne fragmenty: od lasu i wysokich traw po mokradła i otwarte łąki.

Ciekawym detalem są drzewa owocowe rosnące wzdłuż części ścieżek. Jabłka, gruszki i śliwki można tutaj swobodnie zbierać. To drobiazg, ale dobrze pasuje do założenia całego terenu – Reiderwolde nie miało być zamkniętym rezerwatem oglądanym wyłącznie z wyznaczonej ścieżki, tylko miejscem, po którym ludzie normalnie spacerują i korzystają z krajobrazu.

Na łąkach można spotkać sarny, zające i sporo ptaków wodnych, a część terenu wypasana jest przez owce Scottish Blackface. To odporna szkocka rasa dobrze radząca sobie na bardziej wilgotnych i ubogich gruntach. W naturalny sposób pomaga utrzymywać otwarte fragmenty krajobrazu i ograniczać zarastanie łąk.

Tuż przy wieży znajduje się także amfiteatr Reiderwolde. Jest częściowo wkomponowany w teren i wykorzystywany do koncertów, spotkań, wydarzeń kulturalnych, ale również ceremonii pożegnalnych. Wynika to z kolejnej nietypowej funkcji tego miejsca – w południowej części Reiderwolde od 2011 roku działa natuurbegraafplaats, czyli cmentarz naturalny.

Nie jest to jednak teren zamknięty dla spacerowiczów. Obszar pozostaje ogólnodostępny, trzeba jedynie zachować normalny szacunek, szczególnie jeśli w pobliżu odbywa się ceremonia. W praktyce większość Reiderwolde wygląda jak spokojny teren przyrodniczy i bez znajomości tej funkcji można nawet nie od razu zauważyć, że część obszaru służy jako naturalne miejsce pochówku.

Najlepszy widok z wieży jest rano albo pod wieczór. Niskie światło dobrze podkreśla pola, wodę i różnice wysokości, które w środku dnia są mniej widoczne. Przy przejrzystym powietrzu warto zabrać lornetkę, bo panorama sięga naprawdę daleko jak na konstrukcję mającą zaledwie kilka metrów wysokości.