Wieża widokowa Het Weusthag

DLACZEGO WARTO?

Co czeka na miejscu.

Uitkijktoren Het Weusthag w Hengelo to jeden z bardziej charakterystycznych punktów widokowych w mieście. Wieża ma 22,5 metra wysokości i 95 stopni, a na górę prowadzą spiralne schody ukryte wewnątrz rdzawo-brązowej konstrukcji z cortenstali. Już podczas wejścia przez wycięte w stalowej obudowie otwory można podglądać okolicę, a po dotarciu na szczyt otwiera się pełna panorama na Weusthagpark, Hengelo i dalsze fragmenty Twente.

Wieżę ukończono w 2016 roku. Powstała po konkursie zorganizowanym przez Vereniging Vrienden van het Weusthag, które chciało stworzyć nowy symbol parku i jednocześnie połączyć wizualnie jego dwie części rozdzielone autostradą A1. Projekt przygotował zespół związany z IAA Architecten, Royal IHC i ABT. Zamiast zwykłej drewnianej wieży powstała smukła konstrukcja przypominająca trochę kielich albo rozwijające się drzewo.

Kształt nie został wybrany przypadkowo. Weusthag jest ważnym obszarem ochrony wód gruntowych, dlatego projektanci odwołali się do wody jako źródła życia. Wieża rozszerza się ku górze, a jej stalowa powłoka została przecięta wzorem liści. Z daleka całość może przypominać ogromne stalowe drzewo stojące ponad parkiem.

Materiał również ma znaczenie. Hengelo przez wiele lat było jednym z ważniejszych ośrodków przemysłu metalowego we wschodniej Holandii, dlatego zastosowanie cortenstali jest bezpośrednim nawiązaniem do przemysłowej historii miasta. Stal pokrywa się charakterystyczną rdzawą warstwą, która zabezpiecza powierzchnię przed dalszą korozją. Dzięki temu konstrukcja nie wymaga klasycznego malowania, a z czasem nabiera jeszcze mocniejszego brązowo-pomarańczowego koloru.

Technicznie wieża też jest ciekawa. Teren należy do obszaru związanego z ujęciem wody, dlatego nie można było po prostu wykonać bardzo głębokich fundamentów. Zamiast tego konstrukcja została oparta na szerokiej, gwiaździstej betonowej podstawie rozkładającej ciężar na większej powierzchni. Sama stalowa powłoka nie jest tylko dekoracją – stanowi ważny element całego układu nośnego.

Podczas wejścia na górę co około cztery metry pojawiają się niewielkie podesty. Można na nich zatrzymać się na chwilę, odpocząć i spojrzeć przez większe otwory w obudowie. To dobre rozwiązanie, bo 95 stopni nie jest może ogromnym wyzwaniem, ale spiralne schody potrafią dać w nogi, szczególnie jeśli ktoś próbuje wejść szybko.

Na szczycie znajduje się okrągła platforma z widokiem 360 stopni. Najbliżej widać oczywiście Weusthag, czyli jeden z największych zielonych terenów Hengelo. Wokół rozciągają się lasy, łąki, stawy i tereny rekreacyjne. W innym kierunku pojawia się zabudowa miasta, a dalej można wypatrzyć charakterystyczne punkty Twente.

Jednym z bardziej widocznych obiektów jest watertoren w Borne, a przy dobrej przejrzystości widać także dalszą zabudowę Hengelo. Nie jest to jednak wieża stojąca w całkowicie dzikim otoczeniu. Tuż obok przebiega A1, więc z jednego kierunku widok mocno przecina autostrada i infrastruktura drogowa. Warto o tym wiedzieć przed wizytą. Z jednej strony mamy dużo zieleni, z drugiej wyraźnie widać miejski i komunikacyjny charakter okolicy.

To właśnie ten kontrast pasuje jednak do samego Weusthag. Park leży praktycznie w środku północnej części Hengelo i przez autostradę został przecięty na dwie części. Wieża miała między innymi stworzyć symboliczne połączenie pomiędzy nimi i z góry naprawdę dobrze widać, jak park rozciąga się po obu stronach drogi.

Sam Weusthagpark ma około 200 hektarów i spokojnie warto połączyć wieżę z dłuższym spacerem. W pobliżu znajduje się Weusthagbos, Heemtuin, kinderboerderij, Beleefbos dla dzieci oraz tereny wokół Buitenplaats De Houtmaat. Dzięki temu można zrobić z tego kilka godzin zamiast przyjeżdżać tylko na szybkie wejście na punkt widokowy.

Ciekawym miejscem są również Kleigaten van Rientjes, dawne wyrobiska gliny położone niedaleko wieży. Z czasem wypełniły się wodą i zostały przejęte przez przyrodę, tworząc niewielkie zbiorniki i podmokłe fragmenty. To kolejny przykład charakterystyczny dla Hengelo – teren o przemysłowej przeszłości, który później dostał zupełnie inne życie.

Po Weusthag prowadzi oznaczona trasa spacerowa o długości około 4 kilometrów, więc wieżę łatwo wykorzystać jako jeden z głównych punktów pętli. Jeśli jedziecie z dziećmi, można później zahaczyć o Beleefbos i kinderboerderij, a przy dłuższym wypadzie również o Buitenplaats De Houtmaat.