Wieża widokowa Hoge Bergse Bos

DLACZEGO WARTO?

Co czeka na miejscu.

Uitkijktoren Hoge Bergse Bos w Bergschenhoek to jeden z tych punktów widokowych, gdzie sama wieża jest ciekawa, ale jeszcze ciekawsza jest historia tego, na czym stoi. Konstrukcja ma około 22 metrów wysokości, jednak znajduje się dodatkowo na jednym z wysokich wzgórz Hoge Bergse Bos. Dzięki temu najwyższy punkt sięga mniej więcej 55 metrów ponad poziom otaczającego terenu, co w płaskiej części Zuid-Holland daje naprawdę szeroką panoramę.

Sama wieża powstała w 2017 roku i od początku nie miała wyglądać jak zwykła konstrukcja z jednymi schodami prowadzącymi prosto na górę. Projekt przygotowało Ateliereen Architecten, tworząc coś w rodzaju trójwymiarowego labiryntu. Białe stalowe kolumny, schody i różnej wielkości podesty układają się w otwartą konstrukcję, przez którą można przechodzić na kilka sposobów. Co ciekawe, na szczyt prowadzą dwie różne trasy, więc wejście i zejście nie muszą wyglądać identycznie.

Kolejne platformy znajdują się na różnych wysokościach i są skierowane w różne strony. Dzięki temu nie trzeba nawet docierać na sam szczyt, żeby złapać ciekawy widok. Im wyżej się wchodzi, tym bardziej znikają najbliższe drzewa i zaczyna się odsłaniać panorama całej Randstad.

Przy dobrej przejrzystości widać stąd skyline Rotterdamu, a dalej można wypatrzyć także Delft, Zoetermeer i kierunek Den Haag. W drugą stronę dobrze prezentują się Rottemeren oraz otaczające je tereny rekreacyjne. Przy wyjątkowo czystym powietrzu widoczność jest na tyle dobra, że można obserwować zachód słońca praktycznie nad kierunkiem Morza Północnego.

Wieża jest dość otwarta, więc osoby z większym lękiem wysokości mogą mocniej odczuwać wejście. Schody i podesty są dobrze zabezpieczone, ale cały czas widać przestrzeń dookoła i pod sobą. To właśnie dzięki temu konstrukcja wygląda lekko i nie zasłania panoramy.

Najciekawsza jest jednak historia Hoge Bergse Bos. Patrząc dzisiaj na zielone pagórki, ścieżki, lasy i tereny sportowe, łatwo pomyśleć, że to naturalnie pofałdowany krajobraz. W rzeczywistości praktycznie wszystkie tutejsze wzgórza zostały stworzone przez człowieka.

W latach 60. i 70. trafiały tutaj ogromne ilości gruzu budowlanego i rozbiórkowego z Rotterdamu, przede wszystkim z okresu intensywnej powojennej odbudowy miasta. Z materiału utworzono cztery duże wzgórza oznaczane jako A, B, C i D, które następnie przykryto warstwą ziemi. Właśnie na wzgórzu B stoi dzisiejsza wieża.

To sprawia, że chodząc po Hoge Bergse Bos, w praktyce spaceruje się po ogromnej dawnej stortplaats, czyli składowisku odpadów budowlanych. Z czasem teren całkowicie zmienił charakter i został przekształcony w obszar rekreacyjny. Dziś trudno zgadnąć, co znajduje się głęboko pod trawą i drzewami, jeśli nie zna się historii miejsca.

Każde z czterech wzgórz dostało trochę inną funkcję. Na jednym znajduje się pole golfowe, na innym sztuczny stok narciarski, kolejne wykorzystuje się do tras sportowych, a wzgórze B stało się punktem spacerowym z Uitkijktoren Hoge Bergse Bos. Cały teren jest więc świetnym przykładem tego, jak dawne miejsce składowania gruzu można po latach zamienić w normalną zieloną przestrzeń dla ludzi.

Hoge Bergse Bos jest dzisiaj mocno nastawione na aktywny wypoczynek. Są tutaj trasy MTB, trailrunning, ścieżki spacerowe i rowerowe, a przy Outdoor Valley można korzystać również z kajaków, wspinaczki i innych aktywności. Niedaleko działa też Outdoor Ski & Fun z całorocznym sztucznym stokiem.

Jeśli macie trochę więcej czasu, warto przejść dalej przez wzgórza. W okolicy znajduje się charakterystyczne dzieło nazywane De Badkuip / Spoortunnel, wyglądające trochę jak ogromny fragment betonowego tunelu porzucony na szczycie wzgórza. Projekt nawiązuje do idei połączenia różnych części terenu i dobrze pasuje do trochę industrialnej historii całego Hoge Bergse Bos.

Pomiędzy wzgórzami znajdują się też bardziej naturalne fragmenty z mokradłami i wodą. Przez ponad czterdzieści lat roślinność zdążyła mocno się rozwinąć, więc dziś można znaleźć tu starsze fragmenty lasu, paprocie, wierzby, brzozy i olchy. Kontrast pomiędzy taką przyrodą a historią terenu jako składowiska gruzu jest chyba jedną z ciekawszych rzeczy w całym parku.