Wieża widokowa Veluwetransferium

DLACZEGO WARTO?

Co czeka na miejscu.

Uitkijktoren Veluwetransferium w Nunspeet to jeden z najbardziej dostępnych punktów widokowych na północnej Veluwe. Wieża ma około 30 metrów wysokości i stoi praktycznie obok dworca kolejowego, dużego parkingu i bezoekerscentrum, dlatego w przeciwieństwie do wielu leśnych konstrukcji nie trzeba iść kilku kilometrów, żeby do niej dotrzeć. Można wysiąść z pociągu albo zostawić samochód na transferium i po kilku minutach być już pod schodami.

Wieżę zbudowano w 2002 roku, kiedy w Nunspeet powstało pierwsze Veluwetransferium. Pomysł był prosty: zamiast wpuszczać coraz więcej samochodów głęboko w lasy, chciano stworzyć wygodny punkt na skraju natuurgebied, gdzie odwiedzający zostawiają auto i dalej ruszają pieszo lub rowerem. Transferium przygotowano wspólnie z gemeente Nunspeet, prowincją Gelderland i Staatsbosbeheer. Z czasem pojawiły się tutaj bezoekerscentrum, trasy spacerowe, wypożyczalnia rowerów, gastronomia i właśnie wieża widokowa.

Konstrukcja od początku miała być charakterystycznym znakiem tego miejsca. 30 metrów wystarcza, żeby wyjść ponad otaczające drzewa i spojrzeć jednocześnie na dwie zupełnie różne strony Nunspeet. W jednym kierunku dominuje zabudowa miejscowości, linia kolejowa i dalszy płaski krajobraz w stronę Veluwemeer. W drugim zaczynają się rozległe lasy Veluwe, ciągnące się kilometrami na południe.

Przy dobrej przejrzystości widać naprawdę sporo. Najbardziej charakterystyczny jest szeroki zielony pas Boswachterij Nunspeet oraz dalsze lasy w kierunku Vierhouten i Elspeet. Po północnej stronie panorama otwiera się bardziej, a przy odpowiednich warunkach można wypatrzyć Veluwemeer i dalej fragmenty Flevopolderu.

To ciekawe miejsce również dlatego, że dobrze pokazuje granicę pomiędzy dwoma zupełnie innymi krajobrazami. Nunspeet leży dokładnie na północnym skraju wyżej położonej, piaszczystej Veluwe. Na południe zaczynają się lasy, wrzosowiska i pagórkowate tereny ukształtowane w epoce lodowcowej. Na północ teren szybko opada w stronę dawnych wybrzeży Zuiderzee i dzisiejszego Veluwemeer.

Z poziomu ulicy ta różnica nie jest aż tak oczywista. Dopiero z wysokości można zobaczyć, jak nagle kończy się gęsty las i zaczyna znacznie bardziej otwarta przestrzeń. To właśnie ten kontrast jest mocniejszą stroną panoramy niż samo wypatrywanie pojedynczych budynków.

Sama konstrukcja jest typową otwartą wieżą widokową. Na górę prowadzą schody, a kolejne poziomy pozwalają zatrzymać się po drodze i spojrzeć na otoczenie z mniejszej wysokości. Osoby z większym lękiem wysokości mogą odczuć otwartą konstrukcję mocniej niż w zamkniętej wieży ciśnień, ale wejście technicznie nie jest szczególnie trudne.

U podstawy znajduje się pawilon, w którym przez lata można było oglądać obraz z kamery zamontowanej na szczycie. To rozwiązanie pozwalało zobaczyć panoramę także osobom, które nie mogły wejść po schodach. Sama kamera pełni również funkcję lokalnego punktu obserwacyjnego i przez pewien czas wykorzystywano ją nawet do śledzenia prac prowadzonych w rejonie dworca.

Największą zaletą jest jednak to, co można zrobić po zejściu z wieży. Veluwetransferium nie zostało stworzone jako pojedyncza atrakcja, tylko jako brama do północnej Veluwe. Kilkadziesiąt metrów dalej znajduje się Bezoekerscentrum Nunspeet-Veluwe, gdzie można zobaczyć ekspozycję o przyrodzie regionu, dostać mapy i wybrać jedną z tras prowadzących w las.

Tuż za transferium zaczyna się Zandenbos. Nazwa dobrze zdradza jego pochodzenie – teren był kiedyś w dużej części piaszczysty i podatny na przemieszczanie się wydm śródlądowych. W XIX wieku zaczęto sadzić tutaj przede wszystkim sosny, żeby ustabilizować piasek. Z czasem powstał gęsty las, który dziś wygląda zupełnie naturalnie, chociaż w dużej mierze jest efektem świadomego zalesiania.

Jednym z ciekawszych miejsc jest Waschkolk, niewielki zbiornik, który dawniej służył między innymi do mycia owiec. Dziś ma już przede wszystkim znaczenie przyrodnicze. W okolicznych lasach można spotkać sarny, dziki, lisy, a przy większym szczęściu również jelenie.

Po Zandenbos prowadzi kilka oznaczonych tras pieszych. Można wybrać krótki rodzinny spacer albo zrobić znacznie większą pętlę przez lasy w stronę Vierhouten. To właśnie dlatego wieża ma największy sens jako początek dnia na Veluwe: najpierw szybkie wejście na górę, żeby zobaczyć teren z szerokiej perspektywy, a później zejście bezpośrednio w las.

Jeśli jedziecie z dziećmi, przy transferium znajduje się również plac zabaw, który w 2026 roku został dodatkowo rozbudowany. Pojawiła się między innymi duża konstrukcja wspinaczkowa oraz ogromna rzeźba głowy dzika, po której można się wspinać. To mały detal, ale dzięki temu miejsce sprawdza się również jako rodzinny przystanek.